Σε αυτή την ενότητα εικόνων εξερευνώ τη σιωπηλή παρουσία των αντικειμένων που διατηρούμε όχι για την πρακτική τους χρησιμότητα, αλλά για το συναισθηματικό φορτίο που φέρουν. Είναι τα «άχρηστα» που αρνούμαστε να πετάξουμε — κουτιά, γράμματα, παιχνίδια, μικρά αναμνηστικά — που λειτουργούν ως φορείς μνήμης, σαν απομεινάρια μιας προσωπικής ιστορίας,σαν υπενθύμιση μιας πεπερασμένης κατάστασης.
Εμπνευσμένη από σκέψεις γύρω από το συναισθηματικό βάρος της υλικής μνήμης, επιχείρησα να δω πού και πώς «ζουν» αυτά τα αντικείμενα : Είναι εκτεθειμένα σε κοινή θέα ή κρυμμένα σε συρτάρια και κουτιά; Ποιοι άλλοι κόσμοι τα περιβάλλουν; Ποια είναι η ιστορία τους;
Τα περισσότερα από αυτά τα άλλαξα θέση διατηρώντας τα όμως στο οικείο τους περιβάλλον, στα δωμάτια που ζουν, σαν να ήθελα να ακούσω τι έχουν να πουν μετά από τόσο καιρό στην αφάνεια. Η κάμερα λειτούργησε σαν εργαλείο παρατήρησης και επανασύνδεσης , ένα μέσο για να κοιτάξω ξανά, πιο συνειδητά, αυτά τα μη χρηστικά αντικείμενα που εν τέλει έχουν αξία ακριβώς επειδή αντηχούν κάτι από εμάς.
Κάθε αντικείμενο κουβαλάει τη δική του αληθινή ιστορία την οποία μοιράστηκε μαζί μου ο κάθε συμμετέχων και εγώ επιχείρησα να την αποδώσω λακωνικά και περιεκτικά στις λεζάντες που συνοδεύουν τις εικόνες.
Athina Theofili Fernandez 
Σχολιάστε